TÓNLISTARSMIÐJAN.

Undir formerkjum samtakanna Líf án áfengis.

Hvað lærum við þeir fullorðnu af unglingunum okkar?

Ég undirrituð hef verið að starfa með unglingum frá 11-17 ára í rúmt ár við tónlist og söng ásamt Elvari Bragasyni. Mig langar að fjalla aðeins um starfsemi þessa og um leið að þakka þeim sem hafa sýnt áhuga á starfi okkar.

Svona starf, þ.e. að halda úti Tónlistarsmiðju er að ég held það eina sinnar tegundar hér á Íslandi í þessu formi. Við unnum þetta algerlega án launa og unglingarnir borguðu ekkert hvorki á námskeiðin eða í smiðjuna sjálfa. Held að það finnist ekki víða að fullorðið fólk vilji starfa án þess að fá laun fyrir, því að þetta er mikil vinna, skipulagning og tekur mikinn tíma. En launin sem maður fær eru brosandi andlit, góður árangur og frábærir krakkar sem gefa manni mikið. Það eru alger forréttindi að fá að vinna með börnum og unglingum, þau gefa manni hluti frá hjarta sínu sem fullorðnir eru búnir að týna jafnvel.

Þess vegna segi ég alltaf: Geymum aðeins barnið í okkur sjálfum.

Ef að ég stikla á stóru þá byrjuðum við vorið 2006 og ákváðum að vera með Bubbaþema fyrst að kóngurinn sjálfur var fimmtugur það ár. Unglingarnir voru ekki alveg að fíla þessa tegund tónlistar, ekki öll allavega...en með tímanum kom áhuginn og viljinn að læra og hafa gaman af. Á því tímabili fórum við víða með dagskrá, má þar nefna t.d Vestmannsvatn, Mærudagar, leikur hjá Völsungi og svo 2 stórtónleikar í leikhúsinu og var yfirfullt á báðum sýningum og urðum við að halda aukatónleika.

Allt þetta tókst vel, unglingarnir til fyrirmyndar og gerðu hlutina eins og sannir listamenn.

Oft á æfingum er auðvitað glatt á hjalla og maður nær ekki alveg til eyrna þeirra ef einhverju þarf að koma vel til skila, en þá er bara að hækka róminn aðeins og þau hlusta og fara eftir.

Nú í janúar byrjuðum við síðan með þema númer 2 og ákveðið var að leyfa unglingunum að vera með í lagavali og var Rokkið valið. Þau höfðu mikið til málanna að leggja, sumt betra en annað eins og gengur og gerist en við reyndum af fremsta megni að koma á móts við þau í lagavali og gerðum það.

Æfingar gengu vel, sumir fengu fleiri lög en aðrir og vil ég árétta það hér með að það fer ekki eftir getu hvers og eins, heldur meira eftir tíma og áhuga og eins hvort að viðkomandi var í stakk búinn til að syngja einn. Sumir vildu ólmir fá fleiri lög á meðan aðrir vildu færri og syngja sóló eða dúett. Við erum ekki öll eins, sumir feimnari en aðrir og það ber að virða. Og í svona starfi er ekki bara verið að kenna söng og hljóðfæraleik, heldur kemur þarna inní líka að krakkarnir eflast félagslega, læra að koma fram fyrir fjölda áhorfenda, styrkjast í hópvinnu og fleira og fleira.

Á þessum tíma var farið á Kópasker og spilað á 1.mai hátíðinni og núna 8 og 9unda júní sl. voru haldnir tónleikar í leikhúsinu. Og að sjálfsögðu fóru unglingar á kostum og gerðu hlutina frábærlega bæði söngvarar og hljómsveit.

Hér er bara stiklað á stóru í sambandi við vinnuna hjá Tónlistarsmiðjunni en það sem mér finnst standa uppúr í þessu öllu eru frábærir unglingar, vinnusemi þeirra og elja til að standa sig sem best í öllu sem þau gera. Við fullorðna fólkið getum stundum tekið þau til fyrirmyndar og hugsað um hvað við eigum yndislegt ungt fólk sem á framtíð fyrir sér og er meira hugsandi en margur heldur. Mikið er talað um unglingavandamál, en svei mér þá, ég hef ekki hugmynd um hvað það þýðir, heldur veit ég um fullt af foreldravandamálum.

Unglingavandamál?... Hvað er það, segi ég bara.

Fyrirtæki bæjarins hafa stutt okkur vel og styrkt okkur með fjármagn og höfum við fengið að vera í æfingarhúsnæði uppá Höfða án þess að greiða fyrir. En í staðinn tókum við það hús og máluðum og þrifum og voru krakkarnir okkar með í því.

Enga aðra styrki höfum við fengið og höfum við því verið að selja t.d dagatöl og dvd diska með efni Bubbatónleikana, segul frá Líf án áfengis svo eitthvað sé nefnt og fóru meðlimir smiðjunnar á hlaup á milli húsa til að selja með okkur.

Eins voru haldnir styrktartónleikar til að fá inn einhvern pening. Og ber að þakka því góða fólki sem hjálpaði okkur þar.

Það er dýrt að halda úti starfsemi sem þessari og oft á tíðum höfum við Elvar þurft að taka úr okkar eigin vösum til að láta þetta ganga. En eins og ég hef sagt áður og segi enn: Launin okkar eru þessir yndislegu krakkar og brosandi andlit og faðmlög.

Það eru laun sem geymast í hjartanu og ekki hægt að eyða.

Ég vil að lokum þakka öllum þeim sem hafa stutt okkur í orði og verki, foreldrum unglinganna, fyrirtækjum í bænum sem styrktu okkur og þó mest þakka ég ykkur krakkar fyrir að vera til og hafa svona gaman af því að starfa í tónlist með okkur.

Það var yndislegt að fá að kynnast ykkur og starfa með ykkur.

Og munið: Haldið áfram að við þið sjálf, því að þið eru langflottustJ

Eins þakka ég gestasöngvurum sem komu að tónleikum með okkur, Kidda Halldórs sem var alltaf viljugur að hjálpa okkur með hljóðið og Erling fyrir að hoppa alltaf til þegar þurfti að vera með ljósin og Guðna Bragasyni fyrir hjálpina með kynningu fyrir tónleika og þakkir fær Gunna Stína fyrir að leyfa okkur alltaf að fara í leikhúsið bæði með æfingar og tónleikahald.

Húsavík á bjarta framtíð með tónlistarfólk og þar ýtir Tónlistarskóli Húsavíkur verulega undir. Vonandi var Tónlistarsmiðjan smá auka þar ofaná.

Tónlistarsmiðjunni er lokið allavega í bili þar sem aðstæður eru breyttar hjá vini mínum Elvari. En við ætlum að enda þetta með stæl og út verður gefinn diskur og inniheldur sá diskur lög og texta eftir Elvar Bragason og munu krakkar úr Tónlistarsmiðjunni syngja og leika. Útgáfutónleikar verða í framhaldi af þessu verkefni.

Elvari þakka ég sérstaklega fyrir hnökralaust og skemmtilegt samstarf .

Við tvö eigum örugglega eftir að vinna meira í framtíðinni að tónlist í hvaða formi hún verður kemur í ljós síðar.

Með kveðju. Anna Soffía Halldórsdóttir.